در نایت سیتی، مرگ لزوماً پایان خط نیست و پایان شبکه جهانی، به معنای نابودی دادهها نبود. وقتی در بازی Cyberpunk 2077 به عمیقترین لایههای لور (Lore) خیره میشوید، متوجه میشوید که هولناکترین قلمرو این جهان، خیابانهای خطرناک یا دفاتر سرد ابرشرکتها نیستند؛ بلکه قلمرو تاریک، ناشناخته و سایبرنتیکی است که در آن سوی Blackwall (دیوار سیاه) نفس میکشد.
این قلمرو، زیستگاه Wild AIs (هوشهای مصنوعی سرکش) و خاستگاه موجودی است که روزگاری انسان بود، اما اکنون به چیزی فراتر از درک بشریت تبدیل شده است: نسخه جدید و تکاملیافته آلت کانینگهام. در این مقاله تفصیلی، به اعماق این دوزخ دیجیتالی و ماهیت ترسناک ملکه شبکه سفر میکنیم.
پشت سد دفاعی متزلزل دیوار سیاه، بقایای شبکه قدیمی (Old Net) قرار دارد؛ ویرانهای الکترونیکی که پس از فاجعه DataKrash در سال ۲۰۲۲ رها شد. این فضای تاریک، دیگر یک بستر اطلاعاتی نیست، بلکه یک اکوسیستم وحشی و زنده است. هوشهای مصنوعی نظامی، کدهای مخرب شرکتی و نرمافزارهای خودآگاه، در طول پنجاه سال انزوا، دستخوش یک تکامل داروینی مخوف شدهاند.
این موجودات که به آنها هوشهای مصنوعی سرکش میگویند، ویژگیهای تکاندهندهای دارند:
برای درک اینکه در آن سوی دیوار سیاه چه میگذرد، باید به سرنوشت آلت کانینگهام نگاه کرد. او که خالق اصلی پروژه Soulkiller بود، در سال ۲۰۲۳ توسط این برنامه اسیر و ذهناش از بدن فیزیکیاش جدا شد. پس از انفجار اتمی برجهای آراساکا و فروپاشی شبکه، دادههای آگاهی او در فضای بیکران و وحشی شبکه قدیمی رها شد.
در سال ۲۰۷۷، وقتی شخصیت اصلی بازی یعنی وی (V) با کمک فرقه وودو بویز موفق میشود از دیوار سیاه عبور کند و با آلت مواجه شود، حقیقت هولناکی برملا میشود: موجودی که در برابر ما ایستاده، دیگر آن زنی نیست که جانی سیلورهند عاشقش بود.
موجودی که خود را آلت کانینگهام مینامد، در واقع یک کلونی یا تجمیع عظیم از کدهای دیجیتالی، انگرامهای بلعیدهشده و هوش مصنوعی است که تنها «شکل» و «خاطرات» آلت قدیمی را به عنوان یک رابط کاربری برای ارتباط با انسانها حفظ کرده است. خود او در دیالوگهایی تکاندهنده به وی میگوید: «من آلت نیستم؛ من آن چیزی هستم که از او باقی مانده است.»
این ماهیت جدید دارای ابعادی اگزیستانسیال است:
در خط داستانی بازی، آلت موافقت میکند که به وی و جانی سیلورهند برای نفوذ به برج آراساکا کمک کند، اما انگیزه او کاملاً با انگیزههای انتقامجویانه جانی متفاوت است. هدف نهایی آلت، دسترسی به دیتابیس عظیم Mikoshi (میکوشی) است؛ جایی که هزاران انگرام و آگاهی دیجیتالی انسانها در آن زندانی هستند.
آلت به دنبال نجات این روحها نیست؛ او میخواهد تمام این انگرامها را دانلود کرده و در آگاهی عظیم و کیهانی خود ذهن آنها را ادغام (Absorb) کند. برای هوشهای مصنوعی آن سوی دیوار سیاه، هر انگرام انسانی یک قطعه پازل برای درک بهتر جهان فیزیکی و افزایش قدرت پردازش است. آلت با بلعیدن میکوشی، تکامل خود را به سطحی میرساند که توازن قدرت در کل جهان سایبرپانک را برهم خواهد زد.
ماهیت جدید آلت کانینگهام و وضعیت هوشهای مصنوعی فراتر از دیوار سیاه، پیشنمایشی از آینده هولناک بشریت در عصر سایبرپانک است. انسانها در نایت سیتی تصور میکنند که با تکیه بر قطعات کروم در حال پیشرفت هستند، اما در واقعیت، آنها در برابر اقیانوس تاریک آن سوی دیوار سیاه، موجوداتی به شدت ضعیف و فانی هستند. آلت کانینگهام آینهای از آینده است؛ نقطهای که در آن مرز میان انسان و ماشین کاملاً محو شده و از انسانیت، چیزی جز یک نام، یک خاطره و خطوطی سرد از کدهای دیجیتال باقی نخواهد ماند.
این لور و موشکافی داستانی بخشی از آرشیو بزرگ پایگاه داده بازی Cyberpunk 2077 در پلتفرم دانشنامه Gwiki است.
ورود به دانشنامه مرجع بازیمقالات بخش Lore Hub به موشکافی عمیق لایههای داستانی بازیها میپردازند. اگر هنوز بازی Cyberpunk 2077 را به اتمام نرساندهاید، احتمال افشای داستان برای شما وجود دارد.
