در جهان سایبرپانک، بدن انسان دیگر یک کلیدواژه مقدس نیست؛ بلکه صرفاً کالبدی است که میتوان آن را ارتقا داد، تکهتکه کرد و با قطعات فلزی، فیبر کربن و مدارهای الکترونیکی جایگزین کرد. اما این تغییر شکل، بهایی گزاف دارد. هرچه لایههای گوشت و استخوان بیشتری جای خود را به کروم (Chrome) و آهن بدهند، انسان یک قدم به دوزخ روانی به نام Cyberpsychosis (جنون سایبری) نزدیکتر میشود.
این پدیده و نیروی ضربت ویژهای که برای مهار آن خلق شده، یعنی واحد MaxTac، یکی از فلسفیترین و در عین حال خونینترین لایههای داستانی بازی Cyberpunk 2077 را تشکیل میدهند. این مقاله عمیق، مرز باریک میان انسانیت و مسخ شدن در قطعات بیونیک را موشکافی میکند.
سایبرسایکوز یک بیماری روانی و عصبشناختی است که به دلیل استفاده بیش از حد از ابزارهای سایبری (Cyberware) رخ میدهد. زمانی که فرد کالبد بیولوژیکی خود را بیش از حد توان سیستم عصبیاش دستکاری میکند، ذهن دچار یک گسست هویتی شدید میشود.
در این وضعیت، فرد مبتلا که به او سایبرسایکو (Cyberpsycho) میگویند، دیگر تفاوتی میان خود و ماشین نمیبیند. ویژگیهای این جنون عبارتند از:
وقتی یک سایبرسایکو در شهر شروع به سلاخی مردم میکند، پلیس عادی نایت سیتی (NCPD) عقبنشینی میکند. اینجاست که مخوفترین، مجهزترین و بیرحمترین واحد نظامی شهر وارد میدان میشود: MaxTac (مخفف Maximum Force Tactical Division).
ماموران مکستک که با زرههای سنگین، کلاهخودهای تاریک و چشمان سرخرنگ شناخته میشوند، به پیشرفتهترین و مرگبارترین ابزارهای نظامی شرکتها مجهزند. آنها وظیفه دارند تهدیدات سایبرسایکوز را به سریعترین شکل ممکن خنثی کنند. اما روش کار آنها معمولاً به یک حمام خون ختم میشود؛ برای مکستک، دستگیری معنایی ندارد و هدف، نابودی مطلق است.
یکی از هولناکترین رازهای لور بازی Cyberpunk 2077 که در یکی از ماموریتهای جانبی با محوریت شخصیتی به نام ملیسا روری (Melissa Rory) برملا میشود، ساختار درونی خود واحد مکستک است. حقیقت این است که بهترین و کارآمدترین ماموران مکستک، خود سایبرسایکوهای سابق هستند!
وقتی مکستک یک جنونزده سایبری را زمینگیر میکند، در صورتی که آن فرد پتانسیل نظامی بالایی داشته باشد، او را نمیکشد. شرکت آراساکا یا متخصصان مکستک ذهن او را بازنویسی و دستکاری میکنند. انگیزه قتل و خشم او نابود نمیشود، بلکه این خشم کانالیزه شده و به سمت اهداف جدید هدایت میگردد. در واقع، مکستک ارتشی از هیولاهای مهارشده است که برای شکار همنوعان خود به کار گرفته میشوند.
بسیاری از شهروندان نایت سیتی تصور میکنند سایبرسایکوز یک ضعف شخصی یا روانی است، اما لور پنهان بازی به ما نشان میدهد که ابرشرکتها، بهویژه Militech (میلیتک) و آراساکا، نقش مهمی در شیوع این پدیده دارند.
شرکت میلیتک سالهاست که بر روی سربازان سایبری آزمایشهای فوقمحرمانه انجام میدهد. قطعات نظامی تولیدشده توسط این شرکت، سطح بالایی از فشار روانی را به سیستم عصبی وارد میکنند. در دنیایی که شرکتها کارگران و سربازان خود را مجبور میکنند برای بازدهی بیشتر، بدن خود را به کرومهای ارزانقیمت یا آزمایشی مجهز کنند، سایبرسایکوز نه یک بیماری اتفاقی، بلکه محصول جانبی و مستقیم سرمایهداریِ صنعتی و بیرحم است.
پدیدهی سایبرسایکوز آیینه تمامنمای سقوط بشریت در عصر سایبرپانک است. در نایت سیتی، انسانها برای بقا مجبورند قطعات بیونیک بخرند، اما با هر خرید، بخشی از روح و انسانیت خود را از دست میدهند. واحد مکستک نیز درمان این درد نیست، بلکه صرفاً سرپوشی خونین بر روی عفونتی است که کل جامعه را در بر گرفته است. در نهایت، چرخهی باطل کروم و جنون ادامه مییابد؛ جایی که ماشینها پیروز میشوند و انسانیت، در زیر چرخدندههای براق و خونی ابدیت پودر میشود.
این لور و موشکافی داستانی بخشی از آرشیو بزرگ پایگاه داده بازی Cyberpunk 2077 در پلتفرم دانشنامه Gwiki است.
ورود به دانشنامه مرجع بازیمقالات بخش Lore Hub به موشکافی عمیق لایههای داستانی بازیها میپردازند. اگر هنوز بازی Cyberpunk 2077 را به اتمام نرساندهاید، احتمال افشای داستان برای شما وجود دارد.
