فرقه جادوگران لوژ (The Lodge of Sorceresses)

لژ جادوگران؛ معماران سایه، تخت‌های لرزان و شهوت قدرت

در دنیای بازی The Witcher 3: Wild Hunt، شمشیر پادشاهان و تیزبینی پادشاه‌کشان تاریخ را می‌سازد، اما دست‌های پنهانی وجود دارند که پادشاهان را مانند عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی حرکت می‌دهند. The Lodge of Sorceresses یا «لژ جادوگران»، مقتدرترین، مخوف‌ترین و پیچیده‌ترین انجمن مخفی در تاریخ قاره است. فرقه سرّی زنان جادوگر که با تکیه بر هوش، زیباییِ جادویی و بی‌رحمیِ مصلحت‌آمیز، تصمیم گرفتند سیاست جهان را از پشت پرده و دور از چشم مردان تشنه جنگ، بازنویسی کنند.

زمانی که در نقش گرالت برای نجات سیری تلاش می‌کنید، مسیر شما ناگزیر با اعضای این لژ تلاقی پیدا می‌کند. لژ جادوگران تنها یک نهاد سیاسی نیست؛ بلکه تجسم فلسفی این ایده است که جادو نباید در خدمت تاج‌وتخت باشد، بلکه تاج‌وتخت باید در خدمت جادو قرار گیرد. اما این آرمان‌شهر زنانه، خیلی زود در باتلاقی از خیانت، جاه‌طلبی و انگیزه‌های پنهان اعضایش غرق شد.

خاکسترهای تانت؛ تولد لژ از دل یک خیانت بزرگ

برای درک منشأ لژ جادوگران، باید به عقب‌نشینی بزرگ تانِـد (Thanedd Coup) نگاه کرد. پیش از آن، جادوگران و ساحران مرد در نهادی به نام «برادری جادوگران» (Brotherhood of Sorcerers) در کنار هم فعالیت می‌کردند. اما پس از خیانت و فروپاشی این نهاد به دلیل نفوذ جاسوسان امپراتوری نیلفگارد، جهان جادو در آستانه نابودی قرار گرفت. در این میان، فیلیپا ایلهارت، ساحره باهوش و جاه‌طلب قلمرو شمالی، متوجه یک حقیقت شد: مردان و پادشاهان قاره را به سمت نابودی می‌برند.

در پاسخ به این هرج‌ومرج، فیلیپا به همراه جادوگر الف، ایدا امن و چند ساحره بلندپایه دیگر، لژ جادوگران را به صورت کاملاً مخفیانه پایه‌گذاری کردند. هدف آن‌ها کاملاً رادیکال بود: حذف مردان از مسند تصمیم‌گیری‌های کلان جادویی، نادیده گرفتن مرزهای جغرافیایی قلمروها، و ایجاد حکومتی جهانی که در آن جادوگران نه مشاور، بلکه حاکمان واقعی زمین باشند.

شطرنج خونین لژ؛ خیانت‌ها و ترور پادشاهان

برخلاف تصور اولیه، لژ جادوگران هرگز یک صنف منسجم و وفادار نبود. هر پاراگراف از تاریخچه این انجمن با جوهر خیانت نوشته شده است. لژ برای تحکیم قدرت خود دست به اقداماتی زد که بعدها دامن‌گیر خودش شد. یکی از بزرگ‌ترین نقشه‌های آن‌ها، دخالت مستقیم در امور جانشینی پادشاهی کوویر و تلاش برای دستکاری ژنتیکی نسل‌های بعدی پادشاهان از طریق سیری بود.

اما بزرگ‌ترین اشتباه لژ، استخدام پادشاه‌کش معروف، لتو از گلت (Letho of Gulet) برای ترور پادشاه دِماوند بود. فیلیپا و لژ جادوگران می‌خواستند با حذف پادشاهان ضعیف، نظم جدید خود را مستقر کنند، اما امپراتور نیلفگارد یعنی امهیر، از این نقشه سواستفاده کرد. او با به دست گرفتن کنترل لتو، ترورها را به گردن لژ انداخت. این توطئه دومینویی از مرگ پادشاهان را رقم زد که در بازی The Witcher 3 نتیجه آن را به وضوح می‌بینید: بدبینی مطلق به جادوگران و آغاز تفتیش عقاید خونین توسط رادووید.

بازیگران اصلی اسارت و قدرت؛ اعضای کلیدی لژ

اعضای لژ جادوگران هرکدام وزنه‌ای سنگین در اسطوره‌شناسی ویچر هستند. این انجمن با عضویت ۱۲ ساحره از قلمروهای شمالی و امپراتوری جنوبی (نیلفگارد) شکل گرفت که هرکدام انگیزه‌های متفاوتی داشتند:

• فیلیپا ایلهارت (Philippa Eilhart): بنیان‌گذار، رهبر بی‌رحم و مغز متفکر لژ. او که توانایی دگرپیکری به جغد را دارد، تشنه مطلق قدرت است و حتی پس از کور شدن توسط رادووید، دست از نقشه‌هایش برنمی‌دارد.
• ینفر از ونگربرگ (Yennefer of Vengerberg): او یکی از اعضای اجباری لژ بود. ینفر هرگز منافع سیاسی لژ را به عشق خود به گرالت و حس مادری‌اش نسبت به سیری ترجیح نداد و همین موضوع او را به یکی از فراریان از لژ تبدیل کرد.
• تریس مری‌گولد (Triss Merigold): تریس ابتدا به لژ وفادار بود، اما بعد از اینکه متوجه شد لژ حاضر است سیری و گرالت را فدای نقشه‌های سیاسی خود کند، دچار تضاد اخلاقی شدیدی شد.
• شیلا د تانکارویل (Sheala de Tancarville): ساحره‌ای سرد، منطقی و از حامیان سرسخت حذف پادشاهان که در نهایت قربانی نقشه‌های خود و طمع امپراتوری‌ها شد.

سلاخ‌خانه رادووید؛ سقوط معماران سایه

وقتی بازی The Witcher 3 آغاز می‌شود، لژ جادوگران دیگر آن شکوه باستانی را ندارد. پادشاه دیوانه شمالی، رادووید پنجم، به کمک فرقه «شکارچیان ساحره» (Witch Hunters)، جنگی تمام‌عیار و وحشیانه را علیه هرکسی که بوی جادو می‌دهد آغاز کرده است. لژ جادوگران که روزی برای سرنوشت جهان تصمیم می‌گرفت، حالا اعضایش در سیاه‌چال‌ها شکنجه می‌شوند، روی چوبه‌های دار می‌سوزند یا مانند فیلیپا و تریس در فاضلاب‌ها پنهان شده‌اند.

حقیقت پنهان و درس فلسفی لور لژ این است که طمع قدرت، آن‌ها را کور کرد. جادوگرانی که خود را برتر از انسان‌های عادی می‌دانستند، فراموش کردند که قدرت سیاسی بدون ارتش و وفاداری توده‌ها، قصر بزرگی از کارت‌های بازی است. در اواخر داستان بازی، گرالت ناچار می‌شود برای نبرد نهایی با وایلد هانت، بقایای لژ جادوگران را دور هم جمع کند؛ نه به عنوان حکمرانان جهان، بلکه به عنوان زنانی آسیب‌دیده، فراری و انتقام‌جو که برای بقای خود و جهان می‌جنگند.